Heyja!

Tek á mig mikið blogg-slappelsi.. Skelli samt hluta af skuldinni á netleysi.. og reyndar Facebook þegar netið hefur verið til staðar.

Uhh.. Fjölmargir lítrar vatns hafa runnið til sjávar síðan í síðustu færslu.

Við rokkuðum Albaníu í botn - sem var æði. Landið er töluvert "villtara" en fyrri viðkomustaðir, minnti meira á Asíu en Evrópu að mörgu leyti. So far: Hressasti viðkomustaðurinn en ég nenni ekki að ferðast aftur í tímann og segja frá albönsku ævintýrunum. Segi ykkur bara betur frá í eigin persónu síðar.

Eftir Albaníu héldum við Rika til Makedóníu en Ray flúði kuldann og brunaði til Grikklands. Makedónía var frekar köld en mjög áhugaverð og við skemmtum okkur vel... En eins og með Albó þá geymi ég frekari "umfjöllun" í bili. Það eru einhverjar myndir á Facebook fyrir áhugasama.

Eftir nokkrar nætur í óupphituðu húsi og -20 gráðum ákváðum við að gefast upp og fórum til Grikklands. Tókum lest frá Stip til Thessaloniki og kynntumst grískri menningu strax við landamærin en lestarumferð hafði verið lokað af mótmælendum. Við brunuðum því rest í rútu.

Við eyddum bara einum degi í Thessaloniki, ég hefði viljað vera lengur en greyið hann Ray beið eftir okkur í Aþenu svo við drifum okkur. Við vorum 5 daga í Aþenu og á þeim dögum voru þrjú allsherjar verkföll: strætó, lestir og "trams".. Líf og fjör.. En erfitt að komast leiðar sinnar því að Ray meikaði ekki að vera á bílnum (svefnstað okkar) inní borginni og kom sér fyrir í Pireaus.

Anyways.. Aþena var áhugaverð. Kíktum að sjálfsögðu á Akrópólís og borðuðum gyros og hefðum viljað vera lengur en Ray vildi drífa sig á einhverja hlýja og fallega eyju og við létum það eftir honum. Krít varð fyrir valinu. Mér fannst hún nú ekki mest spennandi fyrirfram en núna, rúmum tveimur mánuðum síðar, sé ég ekki eftir því að hafa komið hingað.

Ég skal segja ykkur betur frá Krítarævintýrum við fyrsta (eða annað) tækifæri.

Knús í þitt hús!

Hilsen!

Já, við stoppuðum sumsé í Cavtat sem er lítill og huggulegur strandbær syðst í Króatíu. Upphaflega ætluðum við okkur aðeins að stoppa yfir nótt og bruna svo til Bosníu en þá kom í ljós að tryggingafélagið hans Ray hafði platað hann til að kaupa gagnslausa bílatryggingu. Þ.e. tryggingin sem átti að duga fyrir gjörvalla Evrópu gilti ekki nema í tveimur löndum á Balkanskaga – og við höfðum bara verið heppin að sleppa inn í Króatíu.

Þetta þýddi að við vorum föst í Cavtat í nokkra daga á meðan við reyndum að finna út úr málunum. Bölvað tryggingafélagið hans Ray í Englandi svaraði engum fyrirspurnum eða neinu og karlgreyið eyddi alltof mörgum pundum í símtöl og internetnotkun til að reyna að finna út úr málum.

Cavtat er þvílíkt huggulegur staður. „Túristadraumur“ á sumrin en algjör draugabær á veturnar.. Nema hvað að bærinn er fullur af kisum! Þrátt fyrir hugglegheitin ákváðum við Rika að láta tryggingavesenið ekki koma í veg fyrir að við kæmumst til Bosníu en það hefur lengi verið draumur minn að fara til Sarajevo. Við yfirgáfum Ray því og héldum til Bosníu.

Við vorum í Sarajevo í nokkra daga. Gistum hjá tyrkneskum háskólaprófessorum, Ali sem kennir heimspeki og Metin sem er doktor í Amerískum bókmenntum. Þeir voru hressir.

Sarajevo er ótrúleg borg, fjölmenningarsuðupottur undir sterkum tyrknesum áhrifum, en áminningar um stríðið eru alls staðar. Eftir nokkra góða daga í höfuðborginni húkkuðum við okkur far til Mostar þar sem við vorum í nokkra daga. Mostar er ekki síður merkilegur staður og við höfðum það gott í hellidembu rigningu, þrumum og eldingum. Best var þegar ég var að ganga í gegnum kirkjugarð nokkurn og rafmagnið fór af. Ég sá nákvæmlega ekki neitt og vissi ekkert hvert ég átti að fara í góðar 20 mínútur þar til að rafmagnið komst aftur á.

Tyrkneskt kaffi, burek og bíó. Bosnía var æði og ég ætla mér aftur þangað fljótlega.

Pís át.

Góðan og blessaðan..

Dágóður tími er liðinn frá síðustu færslu og nú er um að gera að bæta úr því.

Eins og áður hefur komið fram áttum við einkar huggulega daga í Króatíu. Við byrjuðum á að „sófasurfa“ hjá meistara Daliber í Zadar, eða öllu heldur í St. Filip i Jakov, fallegu litlu þorpi rétt utan við borgina. Þar fengum við ekki bara sófa til að sofa í heldur okkar eigin íbúð með útsýni yfir hafið. Frekar nett verður að segjast.

Við höfðum það huggulegt „heima“ í íbúðinni á milli þess sem við brölluðum ýmislegt með Dali og stórum vinahópi hans. Eitt kvöldið fórum við t.d. í smá sveitaferð, heimsóttum vin hans og fjölskyldu sem reka lítinn „ólífuolíupressu-bissness“. Það var frábært að sitja við arininn, bragða á allskyns heimatilbúnum líkjörum (t.d. hunangs, kirsuberja, bláberja og valhnetum), ólífuolíum og ekki síst sniglum úr sveitasælunni (já, við grænmetisæturnar fórnuðum okkur í eitt stykki á kjaft). Síðan rifum við fram öll hljóðfærin hans Ray úr bílnum okkar og glömruðum og sungum á hinum ýmsu tungumálum fram á rauða nótt. Gott stöff.

Það var ekki síður gaman að kíkja út á lífið með krökkunum, skoða „sjávarorgelið“ merkilega og halda mega grillveislur. Æðilslegur tími þökk sé Dali og félögum.

Eftir Zadar brunuðum við áfram suður með dalmatíuskaga. Stoppuðum stutt í Split þar sem einkar hress gamall maður veitti mér eftirför í tæpan klukkutíma. Það var soldið fyndið. Ég tók strax eftir honum og horfði oft til hans en hann reyndi alltaf að fela sig fyrir aftan einhver skilti eða álíka. Ég bjó því bara til leik úr þessu, fór að labba í hringi og e-ð og hann gafst upp á endanum. Ég væri alveg til í að vita hvað hann vildi blessaður. Kannski bara smá felu- og eltingaleik?

Eftir Split skoðuðum við okkur um í Dubrovnik sem er ótrúlega falleg og merkileg borg. Við gistum þar eina nótt. Lögðum reyndar kolólöglega þar sem Ray gamli sofnaði „óvart“ áður en við gátum komið okkur almennilega fyrir. Það varð til þess að nokkrir lögregluþjónar vöktu okkur árla morguns daginn eftir, ekki parhrifnir af því að finna húsbíl úti á miðri götu.. En Mistin bræddi piltana eins og smjör og kom lýðnum undan feitri umferðarsekt, nokkuð gott afrek þó ég segi sjálf frá.

Löggan átti eftir að koma meira við sögu þennan sama dag en Ray er oft ekkert alltof tillitsamur þegar kemur að akstri. Á leiðinni út úr Dubrovnik var hann stöðvaður fyrir að fara yfir á rauðu ljósi (sem reyndar ekkert okkar sá) og við náðum að væla okkur út úr því. Önnur lögregla böggaðist í honum skömmu síðar þar sem bílnum var lagt heldur undarlega. Þriðja lögreglan stoppaði okkur svo á leiðinni niður strandlengjuna (sem er mjög hlykkjótt og því ekki vænleg til hraðaksturs) af því að það er víst ólöglegt að hafa fjóra eða fleiri bíla fyrir aftan sig. Mjög sérstakt því að lítið var um skot til að stoppa og hleypa umferðinni framhjá og ekki vildum við keyra yfir leyfilegum hraðatakmörkum.

Aftur náðum við að væla okkur laus undan sektum en Ray blessaður var alveg kominn með upp í kok og brunaði niður í næsta þorp til að taka því rólega. Án þess að við vissum átti þessi staður eftir að verða stór hluti af lífi okkar næstu daga og vikur..

To be continued.

Ps. Það er ókeypis að kommenta.

Hallo hallo!

Erum strand i strandbaenum Cavtat i Kroatiu um thessar mundir svo eg nota timann (og peningana) i ad koma blogginu i rauntima :)

Vardandi Sloveniu ta fengum vid vaegast sagt oblidar mottokur. Vid vorum veidd i halfgerda gildru og fengum massifa sekt fyrir ad vera ekki med "hradbrautarleyfi". Gott og blessad nema hvad ad vid fengum ekki faeri a ad kaupa slikt leyfi eda fordast hradbrautina vegna vegaframkvaemda. Ray blessadur tok sektina a sig tar sem vid Rika eigum varla bot fyrir boruna a okkur og tar med lengdi hann ferdina um nokkrar vikur fyrir okkur.

Eftir eina nott i onefndu sveitathorpi vid itolsku landamaerin forum vid til Ljubljana. Tad var gaman ad koma tangad aftur en leidinlegt ad hafa ekki Asgeir og Freyju med i for tvi vid attum svo godar stundir tar fyrir thremur arum. Eg nytti daginn reyndar bara i ad ganga um alla borgina og leita lausna fyrir tolvuna mina.. Med litlum arangri.

Um kvoldid akvadum vid svo ad gista a besta stad borgarinnar, uppa kastalahaedinni sjalfri! Tad var virkilega nett.. Tangad til vid vorum vakin um kl.4 og vinsamlega bedin um ad hypja okkur :) .. Tetta var kul a medan tad entist.

Ferdafelagar minir voru eiginlega komnir med nog af borgar- og logguveseni i bili svo vid akvadum ad bruna sudur i sveitasaeluna. Vid forum upp i Kosevci Rog fjallaskoginn og vorum tar i fjorar naetur. Tad var nakvaemlega enginn annar tarna, bara vid og skogurinn. Tad var otrulega fint ad eyda nokkrum dogum i kyrrdinni en tarna i skoginum hofdu verid litil thorp sem notud voru sem "felustadir" i sidari heimsstyrjoldinni. Nokkrir kofar standa enntha og tad var athyglisvert ad skoda sig um.

Eftir huggulegheitin i skoginum forum vid yfir til Kroatiu. Vid litum vid i Plitviche tjodgardinum sem er gullfallegur adur en vid logdum i hann nidur Dalmatiuskagann..

Jaeja, nettiminn er ad renna ut. Meira fljotlega.

Knus i titt hus!

Mist

Hallo hallo!

Her kemur sma update - nokkrum vikum a eftir aetlun :)

Byrjum i Frakklandi. Vid eyddum dagodum tima i sveitathorpinu Matour i Burgundi. Tar bua vinir hans Ray og vid vorum hja teim i nokkra daga og brunudum tess a milli um sveitirnar og bordudum gurmei mat.

Eftir goda viku i Burgundi brunudum vid sudur og eyddum nokkrum dogum a fronsku riveriunni. Tad var frekar nett ad geta bara lagt bilnum innan um allar snekkjurnar i Cannes og Monaco og haft tad huggulegt.

Ferdinni var sidan heitid til Italiu tar sem vid rulludum fra nordvestri til nordausturs. Attum huggulegar stundir i kosy strandbae sem heitir Celle Ligure og litum svo vid i Genova sem er ansi skemmtileg borg. Vid stoppudum svo i Mestre i trja daga, litil borg rett utan vid Feneyjar. Vid vorum bara i Mestre a nottunni og eyddum dogunum i ad arka um Feneyjar. Tad var otrulegt ad koma loksins tangad. Eg naut tess i botn tratt fyrir ad geta varla tvifotad fyrir odrum ferdalongum :)

Tad var otrulegt ad sja hvernig borgin breyttist gjorsamlega vid olik vedurskilyrdi en tad rigndi svakalega annan daginn sem vid vorum tar. Vatnid flaeddi adeins upp a stettar (og vid heyrdum reyndar ad tad hefdi verid e-d vesen naestu daga a eftir). A medan vid hamudum i okkur is og skodudum Feneyjar var tolvan min ad draga i sig raka i Mestre.. Eins og fram kemur i fyrri faerslu ta er hun sennilega onyt nuna :(

.. En nog um tad. "The best things in life aren't things."

Lokastoppid okkar a Italiu var i Trieste tar sem vid sofasurfudum hja hinum magnada Bascir. Hann er algjor snillingur, vid skemmtum okkur konunglega... Og nutum tess ad borda italska matinn sem hann eldadi ofan i okkur.

Laet tetta duga i bili. Erfitt ad skrifa undir timapressu :)

Ast til allra. Ykkar Mist.

Hilsen!

Litid blogg undanfarid en mikid fjor.

Vid attum godar stundir i Frakklandi og sidan a Italiu og erum buin ad hafa tad mega gott.. Reyndar frekar glatad ad tolvan min virdist hafa ordid rigningunni og rakanum i Feneyjum ad brad.. Tad kostar meira ad gera vid hana heldur en ad kaupa nyja tolvu.. Og skemmtilegt nokk, hun rann ur abyrgd fyrir nakvaemlega manudi.

Tetta hefur adeins skyggt a gledina tar sem ad eg var ekki buin ad gera afrit af ollum myndunum minum og nu verd eg bara ad vona ad tad se haegt ad bjarga harda disknum.

Ofan a tetta lentum vid i favitum vid Slovensku landamaerin og fengum massifa sekt fyrir ad vera ekki med passa til ad keyra a hradbrautinni... Long saga. Vid hofdum engan ahuga a ad nota hradbrauta en okkur var beint inn a hana vegna vegaframkvaemda. Vid vissum ekki ad tad tyrfti ad kaupa passann adur (og hofdum ekki faeri a tvi) og helv... mordurinn pindi okkur til ad greida frikken feita sekt sem samsvarar 2 vikna ferdapeningum.

Ray karlinn var alveg snaelduvitlaus og ekki sattur vid fyrstu kynni sin af Sloveniu. Eg lofadi honum tho ad hann myndi fila landid og folkid vel og nu vill hann ekki fara fra Ljubljana :)

Laet tetta duga i bili.

Ast ut.

Hó hó

Á sunnudaginn hitti ég loksins Ray Morton frá Liverpool og Riku frá Japan. Þau eru fólkið sem ég ætla að ferðast með til Tyrklands á húsbíl. Við smullum saman strax frá fyrstu mínútu og erum eiginlega orðin eins og lítil furðuleg fjölskylda.

Ray er á sjötugsaldri, skeggprúður og með lubba og lokk í öðru eyranu. Hann er dæmi um karl sem hefur lifað lífinu. Þrígiftur og fráskilinn fjögurra barna faðir, fyrrum sjómaður með kærustur í hverri höfn, gamall drykkjurútur og ferðalangur.

Rika er ári eldri en ég. Hún er frá Japan en hefur verið á þvælingi síðustu sex árin eða svo. Hún er algjört blómabarn, ótrúlega yndæl og alltaf með bros á vör. Hún er ólm í að læra nýja hluti, hvort sem það er að spila á gítar, mjólka kýr eða tala íslensku. Hún er líka algjört matargat og sælkeri og ég er eiginlega búin að vera í sykursjokki síðan ég hitti hana.

Ég held að þetta teymi eigi eftir að gera góða hluti. Þetta hefur allavegana farið vel af stað og við erum öll frekar „tjilluð“ svo ég á ekki von á neinu veseni eða pirringi.. Nema kannski yfir hrotunum í Ray :-)

Bíllinn er nettur. Hvítur og gulur Mercedes eitthvað (sorry, veit ekkert um bíla). Við Rika sofum í svefnplássi yfir framsætunum. Það er lítið og þröngt og kannski ekki hentugt fyrir fólk með innilokunarkennd en það fer vel um okkur. Ray er svo í rúmi á „neðri hæðinni“ en rúmið hans er bæði sófi og eldhúskrókur á daginn.

Við erum með allt mögulegt í bílnum. Sem dæmi má nefna allskonar hljóðfæri, málningu og striga, bækur, fræ til gróðursetningar á hinum og þessum plöntum og svo er hluti af mömmu hans Ray þarna í öskuformi.

Ray sér að mestu um aksturinn og ég ber ábyrð á því að lesa á kortin og vísa veginn þar sem Ray hefur enga trú á GPS-tækjum. Einnig er ég vara- og aðstoðarbílstjóri. Rika er yfirkokkur og plötusnúður en við hjálpumst auðvitað að með allt.

Læt þetta duga í bili. Ást til ykkar kæru vinir og vandamenn.

Mistos

Hilsen!

Jæja, þá er komið að næstu færslu.

Brugge eða Bruges var næsti viðkomustaður. Borgin er ótrúlega falleg og ekki skrítið að hún sé öll flokkuð sem UNESCO „verndarstaður“. Ég þrammaði heilmikið um miðbæinn og át yfir mig af frönskum. Þess á milli fræddist ég um Berlínarmúrinn og Trabanta hjá Lode Ansel, afar yndælum Belga sem hýsti mig. Lode er mikill safnari en sem dæmi má nefna að hann er með stóran bút af Berlínarmúrnum í garðinum hjá sér auk þess sem hann á fjóra Trabanta (þ.á.m. einn áritaðan af Gorbatjow, Helmut Kohl ofl) og fullt af merkilegum myndavélum, t.d. frá Stasi. Það var afar forvitnilegt að dvelja hjá honum og fjölskyldu hans og til að gera heimsóknina enn skrítnari þá fór hann með mig til De Panne til að fylgjast með heimsmeistaramótinu í „seglbílakappi“. Stu-huð!

Eftir þrjá daga með Lodi og co. ákvað ég að færa mig yfir til Lille í Frakklandi. Þar „sófasurfaði“ ég hjá yndislegri fjölskyldu; Söruh, Bruno og börnunum þeirra þremur. Þau voru algjör draumur í dós. Tóku þvílíkt vel á móti mér og fóru með mig hingað og þangað. Ég kíkti aðeins út með Bruno á föstudagskvöldinu. Það var stór stuttmyndahátíð í Lille þessa viku og við fórum að sjá ótrúlega magnaðar animation myndir áður en við litum við á elsta bar borgarinnar.

Á laugardeginum fórum við svo í hádegismat til vina þeirra sem er svosem ekki í frásögur færandi nema hvað að húsið þeirra er rosalegt. Þriggja metra lofthæð og stíllinn alveg ótrúlegur, húsið er eiginlega eins og listasafn og garðurinn eins og klipptur út úr ævintýri.. Og þau keyptu eignina á slikk þar sem meirihluti íbúa Reobaix eru múslimar og það þykir frönsku millistéttinni víst ekkert svo fínt.

Um kvöldið fór ég svo með þeim í 45 ára afmæli hjá vinkonu þeirra. Það var eitt hresst partý með gúrmei frönskum veitingum. Mmmmm…

Eftir þrjá góða daga með fjölskyldunni í Lille var komið að stund sannleikans. Nú átti nefnilega að hitta hippann frá Liverpool sem ætlunin var að rúnta með til Tyrklands.

To be continued…

Jæja góðir hálsar!

Þá kemur loksins fyrsta „ferðafærslan“. Til að gera langa sögu stutta þá yfirgaf ég Íslandið þann 5.október. Ég flaug til London og rútaðist svo þaðan til Nottingham í heimsókn til Melkorku, Matt’s og Rowen Lilju ofurdúllu.

Dagarnir í Nottingham voru ljúfir og góðir. Það var gaman að sjá hvað Rowen Lilja hefur stækkað síðan ég sá hana síðast en það var fyrir um það bil ári. Í Nottingham var mikið spjallað enda ekki oft sem við hittumst auk þess sem að hressandi göngutúrar komu við sögu.

Eftir nokkra daga á heimavelli Hróa Hattar og Brian Clough tók ég langa og nokkuð stranga rútuferð til Brussel (með nægilega löngu stoppi í London til að gæða mér á uppáhalds „pekansnilldinni“ minni). Ferðalagið stóð yfir í einhverja 12 tíma sem er svosem ekkert til að kvarta yfir nema hvað að ég fékk sæti við hliðina á klósettinu.. Það hefði verið fínt ef hurðin á því hefði ekki verið biluð og ammoníaklyktin kæfandi.

Brussel-dvölin byrjaði svona líka vel en mér til mikillar gleði settist hressasti maður borgarinnar við hliðina á mér í sporvagninum á leið til Lottu og Hugues. Þessi ágæti maður hafði greinilega verið að „skemmta“ sér yfir nóttina, angaði af áfengi, tóbaki, hlandi, blóði og ælu. Það blæddi aðeins úr hendinni á honum og til að bæta gráu ofan á svart var annað augað hálfhangandi út úr augntóftinni á honum greyinu. Hann hefur sjálfsagt vaknað með svæsið „djammviskubit“ en er vonandi enn með bæði augu og búinn að jafna sig blessaður.

Í Brussel hafði ég það einkar notalegt hjá L & H. Við Lotta röltum heilmikið um borgina og fundum m.a. hinn gríðarvinsæla Homo Erectus bar en Rock Werchter teymið frá 2008 á góðar minningar þaðan. Á kvöldin spiluðum við Hugues svo FIFA af áfergju og laumuðumst í einstaka belgískan bjór.

Það var æðislegt að komast í smá frí hjá frábæru fólki, bæði í Nottingham og Brussel, og ég kann gestgjöfunum bestu þakkir fyrir góðar samverustundir.

Læt þetta duga í bili. Næsta færsla birtist von bráðar.

Au Revoir.

Mistin ykkar.

Endurreisn Mistarbloggs..

Góðan dag.

Upp hefur komið sú hugmynd að ég endurveki bloggið góða þar sem ég hyggst bregða mér í smá ferðalag. Facebook er ágætis verkfæri til að halda sambandi við vinina en ferðasögurnar eiga sjálfsagt betur heima hér á blogginu.

Sjáum hvað setur. London 5.október.. Brussel 8.október.. Valkvíði..

Góðan daginn gott fólk!

Eitt af því sem er svo skemmtilegt við að vera í Bandaríkjunum þessa dagana er það að kosningabaráttan er á fullu. Hvað sem gerist þá verða þetta sögulegar kosningar og það er gaman að vera með í hringiðunni.

Fræga fólkið í Hollywood keppist um að auglýsa Obama og einhverjar stjörnur hafa komið hingað til Denver til að ræða við kjósendur. Zach Braff kom hingað á kampusinn á laugardaginn og svo kom Kevin Costner í dag. Eins kjánalegt og það hljómar þá er alltaf svolítið spennandi að hitta fræga fólkið.

Annars stendur það upp úr að hafa séð Obama sjálfan ávarpa fólkið í Denver. Hann kom hingað á sunnudaginn og það var gjörsamlega stappað. Um 100.000 manns mættu og hylltu forsetaefnið og það var lífsreynsla að vera innan um amerískan almúgann gargandi “Yes, we can”. Fólk er sannfært um að Obama boði betri tíma og það er alltaf gott að finna kraftinn sem myndast með samstöðu almennings.

Nú er vika í kosningadaginn og spennan að ná hámarki. Allt bendir til þess að Obama hafi þetta en maður á aldrei að segja aldrei. Nú er bara að bíða og sjá!



Obama mætir til að ávarpa lýðinn.



Við Obama að tjilla saman og baktala Gordon Brown.



Við Kevin erum bæði Arsenalaðdáendur og Köttarar.

Góðan dag!

Það hefur ýmislegt á daga mína drifið hér í Denver síðan síðast.

Homecoming helgin er í gangi og það hefur verið stútfull dagskrá. Hápunkturinn hingað til var að hitta Zach Braff en hann kom hingað til að predika fyrir Obama og hvetja fólk til að kjósa snemma. Ég er búin að monta mig rosa mikið enda margir góðir vinir mínir hrifnir af kappa. Sjálf er ég ekki enn dottin inn í Scrubs en Garden State er í miklu uppáhaldi :-)

Fyrir utan dagkránna hér í skólanum hefur helgin verið þétt skipuð og heldur undarleg. Einn félagi minn hérna er alltaf að reyna að kenna mér að drekka viskí og spila póker. Ég lét undan honum og mætti á pókerkvöld til hans í gær en viskíið finnst mér vont svo ég lét það í friði :) Það er nú ekki í frásögur færandi nema að þetta var hinn undarlegasti spilahópur. Nokkrir evangelískir ofsatrúarmenn og svo vorum við þrír skítugir hippar frá Evrópu. Einn „ofsatrúarmaðurinn“ er svo frægur að hafa komið fram "Jesus Camp" myndinni. Hver man ekki eftir þeirri hrollvekju? Mjög skrítið kaffi! - Af pókerhæfileikum mínum er það að frétta að ég er farin að skilja reglurnar aðeins og næst mun ég rústa þessum gæjum og hirða alla peningana þeirra (sem eru mjög, mjög margir)!

Annar furðulegur atburður helgarinnar átti sér stað í nótt. Ég varð vitni að ljótri árás þar sem 2 metra langur aríi gekk berserksgang á miðausturlenskum veitingastað. Í stuttu máli þá var hann í bullinu og er núna að kæra staðinn fyrir e-ð sem ekki gerðist og lögguna fyrir að brjóta í sér tennurnar (sem ekki gerðist). Þessi gaur er víst sonarsonur einhvers ríkisstjórans hérna og leikur sér að því að lenda í vandræðum og láta borga sig út úr þeim. Þar sem ég varð vitni að öllu heila klabbinu getur verið að ég þurfi að taka þátt í smá lögguleik. Vonum samt ekki :)

Í lokin er það svo stóra spurningin! Hvað á ég að vera á Hrekkjavökunni? Hún er næsta föstudag og ég hef ekki hugmynd. Endilega komið með hugmyndir að búningum sem kosta ekki fúlgur fjár og taka ekki langan tíma í framkvæmd!

Kv. Mist og Zach



Og já! Barnaflóðið heldur áfram en Þraukarinn knái, hún Allý eignaðist sætan dreng í gær. Til hamingju með það! - Nú hlýtur að vera farið að klingja í Gullu!

Góðan dag!

Ég skrifa hér stutta færslu í tilefni af því að ég hef engu áorkað í dag. Það er komið kvöld og ég sem ætlaði að skrifa ritgerð og lesa bók hef aðeins náð að fá mér að borða, horft á eina kvikmynd og jú, gleymt mér á Facebook. Það er svosem ekki nýr sannleikur en Facebook er stórhættulegt fyrirbæri. Þarf sennilega að setja upp e-ð umbunarkerfi fyrir mig, ég er að minnsta kosti í tómu tjóni eins og staðan er.

Annars er farið að hausta hérna smám saman. DU kampusinn er ótrúlega flottur, sérstaklega núna þegar haustlitirnir fara að taka yfir. Það er aðeins farið að kólna en það er bara fínt enda er ég ekki mikill „hitaaðdáandi“.

Ég kíkti í dýragarðinn hérna um helgina. Ég verð reyndar yfirleitt frekar sorgmædd þegar ég sé svona innilokuð dýr svo ég skil ekki alveg af hverju ég var að fara (kannski af því það var ókeypis og allir félagarnir á leiðinni). Það sem pirrar mig ótrúlega er þegar fólk er að öskra á dýrin og banka á glerið hjá þeim. Sá pirringur breyttist í reiði þegar ég fór í „Dýrafangelsið" í Peking hér um árið og horfði upp á fullorðið fólk æsa börnin sín upp í að kasta rusli í apana, öskra á tígrisdýrin og ég veit ekki hvað og hvað. Þess vegna fannst mér svolítið gott á einn pabbann hérna í Denver að þegar hann var að banka á búrið hjá Mandríl öpunum þá heyrðist allt í einu mikill dynkur og glerið splundraðist. Það hélst fast fyrst um sinn svo það meiddi sig enginn og hægt var að koma öpunum í skjól en svo hrundi allt og þið hefðuð átt að sjá svipinn á gaurnum :)

Jæja, nóg í bili. Ætla að fara að taka upp bók.

Í lokin vil ég óska Hlínsu og Hannesi til hamingju með hann Jóhannes Andra. Jóhannes Andri er fyrsta kvartettbarnið og þar sem hann er einkar vel lukkað eintak hlýtur hann að hvetja aðra kvartettmeðlimi til barneigna. Eins og við veðjuðum á fyrir löngu þá var Hlín fyrst okkar í barnabransann og samkvæmt þeim veðmálum á Gulla að vera næst. Koma svo! :)

Heil og sæl öllsömul!

Það er búið að vera nóg að gera hér í Ameríkunni. Miðannarprófunum var að ljúka og ég veit ekki alveg hvað segja skal um þau. Í stuttu máli þá gaf ég mér ekkert alltof mikinn tíma til að læra (enda upptekin við að lifa ljúfa lífinu). Ég hlakkaði því ekki mikið til að fá einkunnirnar en svei mér þá, þær voru ótrúlegt en satt, alls ekki svo slæmar.

Um helgina fór ég ásamt hinum ítalska Frederico og hinum franska Alex til Santa Fe að hitta vini okkar, hina mexíkósku Alejöndru og hinn bandaríska Eric. Það var alveg ótrúlega næs. Mamma hans Eric býr í ýkt nettu og hippalegu húsi nánast í eyðimörkinni og hún hýsti okkur. Við túristuðumst heilmikið, keyrðum um New Mexico, skoðuðum gömul indjánaþorp, þræddum listagallerí, fórum í spilavíti og átum yfir okkur af góðum mat.

Á sunnudeginum var planið að fara til Albequerque á hina heimsfrægu loftbelgjasýningu. Við rifum okkur fram úr kl.5 og keyrðum þangað en fengum þá þær skemmtilegu fréttir að loftbelgirnir 500 færu ekki á loft vegna óhagstæðra veðurskilyrða. Frekar svekkjó en þar sem maður var í góðra vina hópi var lítið grátið.

Nú er ég mætt aftur til Denver og það er bara ljúft. Ég væri alveg til í að vera lengur hérna og var byrjuð að pæla í að framlengja dvölina þegar íslenski efnahagurinn fór endanlega í hönk. Það verða því ekki peningar til þess og nú er hreinlega spurning hvort ég hafi nokkuð efni á að ferðast nema í örstuttan tíma eftir önnina. Sjáum til.

Að lokum biðla ég til lesenda en það er helmingi skemmtilegra að halda úti bloggsíðu ef gestirnir kvitta fyrir komu sína svona af og til.

Ást til ykkar!

Sælinú!

Það er blessuð blíðan hér í Colorado. Bjóst við að það yrði orðið kalt núna í byrjun október en svo er ekki. Mér brá reyndar þegar ein skólasystir mín mætti í fötum í skólann einn daginn og bjóst við að veturinn væri kominn en það var false alarm og snótin var komin í hot pantsið og „magahlýrabolinn“ strax næsta dag.

Ég eyddi helginni í Rocky Mountains. Það var mjög nett en ég var þarna á einhverju „diversity retreat“ dæmi og dagskráin var einum of þétt til að maður gæti notið náttúrunnar almennilega. Við erum að tala um dagskrá með tveimur hálftíma matarhléum frá kl.8-23! Þetta var samt mjög skondið dæmi. Gistum á YMCA og þarna með okkur voru fullt af kristnum kvenfélögum. Það var lífsreynsla að labba inn á fund hjá þeim og sjá omega stemmarann í aksjón.

Annars er þetta mikil vinnuvika. Midterms í gangi og ég þori nú varla að viðurkenna það en ég fór í tvö próf í dag og klúðraði þeim báðum. Hlakka ekki til að fá einkunnirnar! Þarf svo að reyna að henda í eina massa ritgerð á mettíma því að ég er víst að skella mér til Santa Fe um helgina. Kannski ekki það gáfulegasta í stöðunni þar sem mikið er að gera í skólanum en verður maður ekki líka að líta á þennan tíma sem tíma til að skemmta sér og hafa gaman? Það held ég nú. New Mexico here I come :)

Annars bara líf og fjör. Spurning hvort að kvartetinn verði búinn að fjölga mannkyninu þegar næsta færsla verður skrifuð? Engin pressa Hlín :)

Þangað til næst. - Lifið heil!

Hilsen!

Ég sit andvaka við tölvuna. Ákvað að taka mér 20 mínútna pásu frá lærdómi en það endaði með aðeins lengri pásu þar sem nokkurra ára lúkku bloggsins var breytt.

Þarf að fiffa kommentakerfið en annars líst mér bara ágætlega á þetta. Ef það vantar einhverja linka þá er það ekkert persónulegt. Um að gera að henda í mig fúkyrðum og ég kippi því í lag.

Ég er eins og fífl hérna því að ég ætlaði að skrifa heillanga færslu en var að fá svo ótrúlega skemmtilegar fréttir að öll rökhugsun er fokin út um gluggann. Ég segi ekki meira enda ekki mitt hlutverk og fréttirnar munu berast þeim sem þær eiga að fá. Díses kræst hvað ég er löngu búin að gleyma slæmri stöðu krónunnar og yfirvofandi fjárhagsvandræðum mínum núna :)

Oh well... Smá fréttapakki svona í gegnum hyperfílinginn!

Fór með Fede Fu að sjá Sigur Rós spila á Red Rocks. Það var awesome eins og kaninn myndi orða það. Alveg frábærir tónleikar á gullfallegum stað, gerist ekki betra.

Eignaðist hjól. Góðir vinir mínir hérna eru að flytja til LA og ég ættleiddi annað hjólið þeirra. Algjör lúxus að fá hjól. Eini gallinn er að það er svo gott sem bremsulaust og það hefur skapað smá kaos á ákveðnum tímapunktum í umferðinni.

Dollarinn var á 85 krónur þegar ég fór út. Var í 106 krónum í gær. Vegabréfsáritunin mín býður mér ekki upp á að vinna svo ég get ekki nýtt mér þetta ástand til góðs.

Uhh... Man ekkert meira í augnablikinu enda ótrúlega "high" akkúrat núna.

Bið ykkur bara vel að lifa þangað til næst :)

Jóhóhó!

Mist skrifar frá nýjum vistaverum sínum í Denver. Flutti loksins úr litla herberginu mínu og er bara ótrúlega sátt á nýja staðnum. Er með heila íbúð sem er bara asskoti kósý. Hendi myndum inná Facebook og myndasíðuna mína við tækifæri.

Það er búið að vera mikið að gera, bæði í skóla og félagslífi. Endalaus lestur og hellingur af allskonar viðburðum. Bullandi spenna í pólitíkinni og fyrstu kappræðurnar einmitt í kvöld. Spennó.

Annars er ég að vona að ég geti horft á Frakkland-Ísland á morgun. Er ótrúlega spennt enda þvílíkt í húfi fyrir bæði lið. Það er yrði magnað að komast í úrslitakeppni EM! Koma svo Ísland!

Yfir og út í bili... Kappræðupartý coming up!

Denver... Borg óttans?

Það hlaut að koma að því. Ég náði næstum því að lenda í lífshættu. Samt bara næstum því.

Svo er mál með vexti að ég brá mér aðeins út á lífið á laugardagskvöld. Fór nú samt ekki langt heldur bara út á pöbb sem er hér rétt fyrir utan háskólasvæðið. Ég var nú heldur löt og dreif mig heim í fyrra falli og reyndist það góð ákvörðun.

Það er nefnilega þannig að ef ég hefði ákveðið að labba heim klukkutíma síðar þá hefði ég hugsanlega getað lent í "drive by shooting". Mjög sérstakt. Sem betur fer slasaðist enginn alvarlega en það fékk þó einhver kúlu í sig.

Þetta gerðist allt fyrir utan miðausturlenska veitingastaðinn Pita Jungle og ég man að ég hugsaði að mér fyndist stemmarinn heldur undarlegur fyrir utan staðinn þegar ég gekk framhjá. Veit ekki alveg hvernig ég á að lýsa því en andrúmsloftið var öðruvísi en venjulega. Kannski var það bara ímyndum í mér og kannski kemur það málinu ekkert við. Who knows?

Það skal annars tekið fram að Denver kom mjög vel út í samanburði við aðra staði sem ég hafði áhuga á að fara til þegar ég skoðaði glæpatíðnina í bandarískum borgum. Ég var reyndar ekkert að pæla í því en mömmu leist ekkert á blikuna þegar við skoðuðum t.d glæpatíðnina í Memphis.

Annars eru lögin hérna alveg út úr korti. Einn kennarinn var að segja okkur frá máli ungrar konu sem var dæmd í lífstíðarfangelsi útfrá svokölluðum „vitorðsmannslögum“. Hún hætti sem sagt með kærastanum sínum. Nokkru síðar fór hún með nýja kærastanum sínum heim til fyrrverandi til að sækja sjónvarp eða álíka. Ok, maður veit ekkert hvort þeirra átti sjónvarpið réttilega en hún og nýji kæró taka sjónvarpið og drulla sér í burtu. Sá fyrrverandi hringir á lögguna og sakar þau um þjófnað. Löggan eltir þau út um allt og þessi nýji kærasti er greinilega ekkert á því að láta ná sér. Löggan stoppar þau á endanum og konan er færð í handjárnum inní lögreglubíl. Á meðan reynir löggan að ná nýja kærastanum og endar það þannig að kærastinn drepur lögreglumanninn og sviptir sjálfan sig svo lífi. Konan sem sat handjárnuð í bílnum á meðan þessi hrikalega atburðarrás átti sér stað var ákærð fyrir morðið á lögreglumanninum og dæmd fyrir það!!!

Konunni var sem betur fer sleppt eftir að hafa setið inni í nokkur ár en ástæðan fyrir því að kennarinn sagði okkur þetta er sú að hann var kallaður í "jury duty" og málið sem hann kom til greina í á að vera mjög svipað. Samkvæmt lögum er semsagt hægt að dæma fólk í lífstíðarfangelsi fyrir að vera í röngum félagsskap.

Nóg um það. Elskiði friðinn og strjúkiði kviðinn!

Afmæliskrútt!

Þessi færsla er til heiðurs afmæliskrúttinu sem ekki næst í. Ef einhver rekst á dúlluna þá má sá hinn sami knúsa hana í köku frá mér... Sjitt hvað hún er orðin gömul samt. Nítján fríkken ára! Litla krúttið verður alltaf 5 ára fyrir mér.



Dagurinn í dag hefur verið mjög hressandi. Ég skráði mig í sjálfboðaliðastarf hér í skólanum og í morgun fórum við að vinna í kattaathvarfi. Það var mjög gaman að geta knúsað kisur aftur enda sakna ég minna katta ótrúlega mikið.

Við þrifum staðinn hátt og lágt og sorteruðum e-ð drasl sem var í virkilega subbulegum skúr. Þar kenndi ýmissa grasa og sumt dótið var virkilega vafasamt. Þetta var semsagt dót sem fólk hafði gefið kisudæminu til að selja og jesús minn... Ég segi ekki meira :)

Nú er ég (eins og svo oft áður) að safna kjarki í að taka upp skólabækurnar en forgangsröðin hefur ekki verið sú sama hjá mér og hjá samnemendum mínum sem eru að borga nokkrar milljónir í skólagjöld. Ég gæti trúað að ég yrði undir í samkeppninni um góðar einkunnir ef ég fer ekki að bæta ráð mitt :)

Hasta la vista. Munið að kyssa Freyzer frá mér.

Whaddup?

Mikið afskaplega er ég ánægð með drengina í mfl. Þróttar. Loksins sigur eftir heldur dapran kafla og vonandi heldur þetta svona áfram út mótið. Anna og Magga eru orðnar algjörar fótboltabullur, búnar að galla sig upp og mæta eins og ljónið. Þær stöllur vöktu mig í morgun með "Lifi Þróttur" öskrum live frá Valbjarnarvelli. Ekki amalegt það.

Svo fékk ég úrslitaþjónustu í gegnum sms og var orðin nokkuð kát í stöðunni 2-0. Þá virðist ég hafa sofnað en ég man eftir því að hafa kíkt á símann og þá var staðan orðin 2-2 og það voru lokatölur. Ég var þvílíkt pirruð og fattaði ekki fyrr en 2 tímum seinna að mig hafði verið að dreyma og leikurinn hafi í raun farið 4-1 :-) Heimskulegt að eyða tíma af deginum í pirring útaf svona líka hressandi draumi.

Annars er allt gott að frétta héðan. Er reyndar með sehr heimskulega stundatöflu. Er bara í skólanum á mánu- og miðvikudögum en alveg frá 8 til 18 sem er fullmikið af því góða. Kostur að hafa mjööööög laaaanga helgi en það er jafnframt ókostur því ég er ekki agaðasta manneskja í heimi og dett í kæruleysi ef aðstæður bjóða upp á það :-) Nú er t.d. sunnudagskvöld og ég er ekki búin að opna bók síðan á miðvikudagskvöld. Þarf að lesa amk 300 bls fyrir morgundaginn. Ojæja, það reddast og ég tek þetta fastari tökum í framtíðinni (ræææd).

Jámmsjámms. Svo er ég orðin svolítið þreytt á að vera með herbergisfélaga og er svona að reyna að breyta þeim málum. Hún Kata litla er mjög fín og allt það en ég vil geta legið með bumbuna upp í loft og blastað Morrissey án þess að hafa áhyggjur af því að raska ró hennar.

Fyrir utan það þá er ég afskaplega ánægð hér og skemmti mér vel. Er búin að eignast nokkra hressa vini og er farin að læra betur á borgina.

Hafið það gott krúttur!

Góðan og blessaðan daginn kæru vinir!

Denver heldur áfram að koma mér á óvart. Ég hélt að ég væri að fara á svo ótrúlega leiðinlegan stað en svo er aldeilis ekki.

Ég er búin að vera dugleg við að finna mér ný áhugamál og er skráð í "krulluklúbbinn", skíðaklúbbinn og "DU volunteer" (sjálfboðaliðastarf) to name a few.

Fór á mína fyrstu "krulluæfingu" í gær og það var bara hressandi. Íþróttin er náttúrlega ekki samanburðarhæf við fótbolta en ágætis sport engu síður. Sérstaklega þar sem hún reynir aðallega á jafnvægið en ekki líkamlegt form :-)

Skólinn er svo byrjaður og það er ekki lítið lesefnið sem maður þarf að komast yfir en það reddast vonandi. Ég er með ótrúlega fína "prófessora". Ein er reyndar eiginlega of hress. Hún er þessi "you go girlfriend" týpa með allar hreyfingarnar og alla brandarana á hreinu. Algjört krútt. Þegar hún var að lesa upp í fyrsta tímanum rembdist hún við nafnið mitt og spurði svo upp úr þurru hvort að ég væri frá Íslandi. Það myndi ég segja að væri ágætis gisk, sérstaklega þar sem Mist er ekki algengasta nafnið og Ísland langt frá því að vera þekktasta landið.

Annar kennarinn bjó í Finnlandi í nokkur ár og er alltaf að segja mér að íslensk og finnsk menning sé eins. Veit ekki alveg með það!

Þriðji kennarinn er ótrúlega skondin og hlédræg og kennir mér félagsfræðikúrs. Hún roðnar alltaf þegar hún talar um eitthvað kynferðislegt eða eitthvað í þeim dúr. Hún átti meira að segja erfitt með sig þegar hún var að ræða um brjóstagjöf. Gaman að því!

Þetta var sumsé smá fréttainnskot. Skrifa meira á næstu dögum og held áfram að tuða um að fá komment. Bara svona svo ég viti að ég sé að skrifa fyrir einhvern annan heldur en bara mig sjálfa :)

Heysanna!

Það er svo ótrúlega gaman hérna að ég hefði aldrei trúað því. Hélt að ég væri að fara á ótrúlega "dull" stað en það er endalaust margt hægt að bralla hér og fólkið er alveg frábært.

Ég er búin að bralla heilan helling en það er ennþá hellingur eftir á "to do-listanum". Fór á hafnaboltaleik í "The major league" í gær. Brjáluð stemning á vellinum og mikil upplifun fyrir mann að prófa þetta en vá hvað þetta er leiðinleg íþrótt á að horfa. Þetta var því sennilega minn fyrsti og síðasti hafnaboltaleikur en vel þess virði að upplifa stemmarann. Næst eru það Denver Nuggets og Denver Broncos :)

Í kvöld kom "dávaldur" í skólann og var með sýningu. Þetta er einhver svaka frægur gaur sem tjillar hjá Jay Leno og er með þekkta sýningu í Vegas. Þetta var ótrúlega fyndið sjóv en hann Frederico (nýji ítalski vinur minn) lét dáleiða sig og stal senunni. Hann fæddi asna á sviðinu og sá til þess að maður hló eins og brjálæðingur.

Frederico var svo ekki alveg hættur því eftir sýninguna kíktum við aðeins niður í bæ. Þar var kauði næstum handtekinn fyrir að pissa á kvennaklósetti. Við náðum að bulla okkur út úr klandrinu en þetta var ógeðslega fyndið "you had to be there moment". Það kom sér vel að geta talað spænsku við latino lögreglumanninn sem var sem betur fer ótrúlega næs því annars hefði þetta getað farið illa.

Nóg í bili. Vona að þið hafið það öll gott.

Mist out...

Mist Rúnarsdóttir skrifar frá Denver

Heil og sæl!

Ég hef ekki aðeins eignast nýjan herbergisfélaga heldur má eiginlega segja að Kata frá Kína, sé líka bólfélagi minn. Mér finnst það frekar óamerískt að rúm nemenda séu höfð samliggjandi á miðju gólfi eins og hjónarúm en þannig er það nú hér hjá okkur herbergisfélögunum.

Það pirrar mig svosem lítið en næturnar gætu orðið Kötu erfiðar þar sem ég læt oft öllum illum látum í svefni; Blaðra, sparka, hrýt og bylti mér. Sjáum til!

Annars líst mér bara fáránlega vel á þetta allt saman. Ég er reyndar með þeim elstu í skiptinemahópnum og herbergisfélaginn minn er óttalegt beibí. Hún er samt svo mikið krútt að það er í lagi þó hún sé svolítið ósjálfbjarga. Ég klippi á naflastrenginn um leið og skólinn byrjar fyrir alvöru á mánudaginn.

Skólinn er ótrúlega flottur og við nemendur fáum fullt af fríðindum. Þar ber hæst að það er frítt í ræktina og það gæti reynst afar mikilvægt því að mötuneytin hérna eru svakaleg. Endalaust úrval af allskonar gúffi (óhollustan í fyrirrúmi). Hver fílar ekki nachos,gos og rjómatertur í morgunmat?

Er á hlaupum en var að kaupa mér myndavél áðan svo það verður hægt að dúndra inn myndum á næstu dögum. Stay tuned og munið að það kostar ekkert að kommenta.

Mist kveður frá Mile High City!

Eitt stykki dagur í Minneapolis

Það var fínt að ná einum degi í Minneapolis. Þar sem ég veit lítið um staðinn setti ég mér bara þrjú markmið: Labba meðfram Mississippi ánni, skoða miðbæinn og kíkja í Mall of America. Planið gekk upp en eftir á að hyggja hefði verið gaman að kíkja yfir til Saint Paul og fylgjast með gestum Repúblikanaráðstefnunnar koma sér í gírinn.

Ég veit ekki hvað ég á að segja um Mall of America. Ég þarf yfirleitt að gubba eftir korter í Kringlunni svo þetta var áskorun. Ég held að ég hafi náð 4 tímum þarna inni og verslaði mér nákvæmlega ekki neitt. Margt sniðugt að sjá en margt klikkað líka. Gekk fram á brúðkaup í kapellunni þarna og sá krakka æla eftir rússíbanaferð. Þar með taldi ég hápunktinum náð og hypjaði mig.

Restin af deginum fór svo í rölt um bæinn og það var bara fínt. Um kvöldið var svo flogið til Denver og það er gaman að segja frá því að ég var sorteruð út í e-ð extra öryggistékk. Frekar skondið því að það var mikið horft á mig. Ekki nóg með að ég væri dregin til hliðar og leitað væri á mér heldur þurfti dótið mitt að fara í gegnum öryggistékkið í rauðum bökkum en ekki gráum svo að allir tækju nú örugglega eftir því að ég væri eitthvað vafasöm. Íslenskur anarkisti sem sást einu sinni í tjaldbúðum Saving Iceland við Kárahnjúka og var stöðvuð á teppalögðum lánsbíl ásamt skilríkjalausum manni?

En nóg um það. Ég lenti í Denver rétt fyrir miðnætti og ákvað að vera bara grand á því og taka leigubíl út á háskólasvæðið enda orðin syfjuð og svona. Úr varð dýrasti leigubíll sem ég hef nokkurn tíma tekið.

To be continued.

Land tækifæranna

Mist er mætt til Ameríku. Flaug til Minneapolis. Ekki svo gáfulegt að halda að það væri ekkert mál að taka 6 tíma flug daginn eftir öflugt kveðjupartý. Sérstaklega ekki þar sem ég fékk sæti við ganginn og fyrir innan mig voru mæðgur, sú yngri svona 3 ára og klósettsjúk. Ég barðist við að reyna að sofna en þegar tveir tíma voru búnir af fluginu þá voru mæðgurnar búnar að biðja mig um að standa upp og hleypa þeim fram fimm sinnum. Þá sagði ég hingað og ekki lengra og fekk gluggasætið. Eftir það svaf ég ljúft og syndir gærkvöldsins hurfu smám saman úr skrokknum.

Eins og mín er von og vísa þá var ég ekki búin að græja gistingu eða neitt og mitt fyrsta verk í Minneapolis var að hunskast niður í miðbæ. Þar gekk ég fram á frekar sjúskað hótel/hostel og þar sem Repúblikanar halda nú einhvern svaka hitting í borginni og flest hótel eru uppbókuð þá þorði ég ekki öðru en að taka herbergi þar. Þar var reyndar nóg af herbergjum enda hótelið „Run and managed by gay people” og lítil hætta á að Repúblikanar yfirtaki það. Lobbygaurnum virtist nú bregða svolítið við að sjá unga konu á svæðinu en flestir gestir voru miðaldra karlmenn í leðurvestum og með yfirvaraskegg. Það er svo gaman að segja frá því að þegar ég kom inn í herbergi var þar stór tilkynning um að ég þyrfti að borga auka 10$ fyrir næturgesti og á rúminu beið mín smá pakki. Ég bjóst við sjampói eða þannig drasli einhverju en nei. Þetta var „Safer Sex Kit“. Gaman að því, sérstaklega þar sem með fylgdu mjög svo myndrænar upplýsingar um það hvernig á að bera sig að með innihald pakkans.

Það er bara gaman að þessu því ég virðist einhvernveginn ramba svolítið inn á hótel í þessum dúr. Það besta var að sjálfsöðu klæðskiptingahótelið í Manchester hér í denn. Mér fannst reyndar ekki gaman að upggötva það daginn eftir að það voru smokkabréf undir rúminu mínu en ég ákvað að eyðileggja ekki fyrir mér daginn með því að pæla of mikið í því hvort að bréfin væru vísbending um að hversu vel hótelið væri þrifið.

To be continued.

Whaddup?

Spurning um að byrja færsluna á að hrósa „strákunum okkar“ fyrir flotta frammistöðu í Peking. Sit einmitt löt fyrir framan sjónvarpið og horfi á þjóðina hylla þá. Flott hveru margir eru að mæta og fagna með þeim.

Annars styttist allsvakalega í að ég fari út en það mun vera núna á laugardaginn. Flýg til Minneapolis og verð þar í 1-2 nætur áður en ég fer til Denver. Veit svosem ekkert um Minneapolis nema að þar er Mall of America. Þar sem ég hata verslunarmiðstöðvar verð ég að finna mér e-ð annað til dundurs þessa daga.

Ástæðan fyrir því að ég fer ekki strax til Denver er sú að þar stendur nú yfir landsþing demókrata og það gæti orðið vesen að redda sér gistingu áður en dormið opnar. Ekki það að það væri ekki gaman að reyna að troða sér á einhverjar uppákomur og fundi... Ég meina af hverju ekki að reyna að hitta á Obama og Hillary fyrst að maður hitti á Gogga Bush í síðustu bandaríkjaferð? :)

Nóg í bili. Það verður smá teiti í föðurhúsunum á föstudagskveld. Nenni ekki að standa í að bjóða fólki formlega en vinir og vandamenn eru að sjálfsögðu velkomnir!

Heyrumst...

Aloha!

Þvílík og önnur eins vika. Var svo fegin að komast heim úr vinnunni kl.16 í dag en ekki eftir miðnætti eins og undanfarna daga. Frelsið nýttist þó ekki vel því ég steinsofnaði og missti af FH - Aston Villa en það hefði verið gaman að sjá þann leik.

Annars eru karl faðir minn og Birna stödd í Danaveldi þessa dagana ásamt Loka bróður og ég og hundurinn Lubbi erum saman í Njörvasundinu. Hann er náttúrulega mesta krúttið og við erum orðin bestu mátar. Ég veit samt ekki alveg með kynlífsvenjur hans en hann og Tralli sálufélagi hans fara stundum yfir strikið hér á kvöldin. Annars gengur þetta bara vel hjá okkur :)

Nú eru rétt um tvær vikur þar til ég fer út og ég er satt að segja alveg á hælunum hvað varðar undirbúning. Fáránlegt hvað tíminn flýgur frá manni. Mig vantar t.d. ennþá að koma slatta af dóti í geymslu. Einhver með smá aukapláss???

Eftir skólaönnina (sem ég passaði að hafa hæfilega stutta) ætla ég mér að fara í smá ferðalag en illa gengur að fá fólk með í þann hasar. Planið er að taka nett roadtrip um Bandaríkin frá desember og eitthvað fram í janúar. Einhver sem hefur áhuga á að slást í för? Annars gæti ég vel trúað að ég endi ein og þá fer ég sennilega frekar niður til Mexíkó og Guatemala (og jafnvel sunnar ef tími gefst). Endilega látið vita ef þið hafið áhuga á að kíkja á rúntinn í desember.

Annars bara líf og fjör. Gaman að því að þegar ég fer með fótboltastelpurnar mínar í æfingaferðir þá förum við oft í leiki og það er orðinn fastur liður að fara í spurningakeppni. Það getur verið mikil vinna á bakvið það að búa til spurningar en það er ein sem klikkar aldrei því að svarið er aldrei það sama. Hvaða spurning ætli það sé? Jú, auðvitað „Hver er borgarstjóri í Reykjavík?“

Hilsen!

Nú þarf ég að fara að endurvekja bloggið fyrir alvöru. Einhverjar 3 vikur í að ég færi mig yfir til Denver (ekki spurja af hverju Denver af öllum öðrum stöðum í heiminum, munið bara hvað Dikembe Mutombo var kúl).



Ég verð sumsé skiptinemi við University of Denver eina önn bara svona upp á tilbreytinguna. Veit ekki alveg hvernig stemmarinn verður, gæti alveg trúað því að ég verði skiptineminn úti í horni og svo geri ég fastlega ráð fyrir því að verða aldursforsetinnn. Það verður samt bara fyndið og ágætis prófraun. Herbergisfélaginn minn á dorminu er engin önnur en hún Xueting Gu frá Hong Kong svo það getur ekkert klikkað :-)



Annars bara lítið að frétta. Planið var að vera í bænum yfir helgina en á sunnudagsmorgun var tekin skyndiákvörðun um að drífa sig til Eyja. Við systur og Anna María píndum Reyni með okkur að hitta alla vinina sem biðu spenntir eftir okkur í dalnum. Við skemmtum okkur bara vel þrátt fyrir það hvernig ribbaldalýðurinn tróð sér í Herjólf og skildi okkur eftir vonarlaus, köld og blaut við höfnina á mánudeginum. - Löng saga en við komumst heim heil að húfi í morgun eftir langan og strangan (en jafnframt brjálæðislega fyndinn) gærdag.

Ég læt þessar línur duga í bili en ætla svo að rembast við að halda blogginu gangandi á meðan ég verð úti. Koma svo. Verið dugleg að lesa og kvitta svo ég endist :)

Ykkar ástkæra Mist.

Heysanna!

Er a netkaffihusi i Belgrad ad kaela mig adeins nidur. Var sumse ad skrifa fyrir Fotbolta.net um kvennalandslidid sem var ad spila her i gaer. Stelpurnar unnu snilldar sigur eins og allir vita og tad er buid ad vera mjog gaman. Lidid flaug heim adan en eg vard eftir. Eg var komin med nett frahvarfseinkenni fra tvi ad tvaelast ein i utlondum svo tad var kaerkomid taekifaeri ad fa ad taka nokkra daga i Belgrad. Mig hefur lika lengi langad til ad koma hingad. Merkilegur stadur.

Skritid en netkaffid sem eg er a minnir mig svolitid a Kina. Gellan vid hlidina a mer kedjureykir eins og henni se borgad fyrir tad og blaes reyknum alltaf i att ad mer. Fattar ekkert tho eg hosti og hosti. Gaurinn i naestu tolvu skodar svo klam eins og enginn se morgundagurinn... Hressandi!

Annars ekkert ad fretta. Kem heim a manudaginn en hendi kannski inn eins og einni faerslu ef mer tekst ad lenda i aevintyrum.

Blesso i bili!

Hejsan!

Búin í prófum í bili. Varð veik í miðri törn og það bíður mín því eitt stykki próf í lok ágúst. Frábært að taka það með sér inn í sumarið!



Annars langaði mig bara að henda inn þessari hressu mynd af okkur systkinunum (í boði GJR). Gunnlöð spræk í röndóttu og Loki nettur í kerrunni. - Ég ber samt klárlega af í þokka og er ýkt kúl og algjört æði í körfuboltaskónnum og krumpubuxunum.

Annars bara líf og fjör!

Sjabbadú...

Ó, þessi prófavertíð. Lærdómur? Horfa á ruslsjónvarpsefni á Youtube? Búin að uppgötva allskonar drasl sem minnir óþarflega mikið á gamla „góða“ Jerry Springer.

Ég neita amk að trúa að þetta sé ekki leikið fram og til baka eins og Springer karlinn. Stereótýpur dauðans. Amerískar „velferðardrottningar“ sem eiga í basli við að feðra börnin sín sjö. Fósturpabbinn sem stingur undan mömmunni og barnar unglinginn hennar. Jesus Camp fólkið vs. fjölskyldan sem syngur óhróðurslög um hvernig guð hefndi sín á bandarísku hermönnunum í Írak. Hverjum dettur í hug að gera svona sjónvarpsefni og af hverju í andskotanum vaki ég frameftir og horfi á þetta með kjánahroll?

Hvar er Durrenberger núna? Hann þyrfti að hrekja nokkrar staðalímyndir og berjast gegn hugsanastjórnun yfirvalda.

Urgastaburgasta. Svefngalsi og kókupptjúnun. Hrjótandi kisur og vinna eftir 3 tíma. Hvað er að?

Guð gefi mér æðruleysi...

zzzzz.... Yfir og út!

Sælinú!

Kominn tími á að henda í eins og eina bloggfærslu.

Ég held að ég sé orðin fullorðin. Ég hef komist að þeirri niðurstöðu útfrá því að tíminn flýgur frá mér, aldrei tími í neitt, peningarnir hverfa (þó maður lifi á núðlum), fólk horfir á mann eins og maður sé fífl þegar maður gerir dyraat og stelpurnar í fótboltanum hneykslast á því að ég sé ENN ógift og barnslaus.

Nú styttist í prófin og það gengur hægt að komast yfir námsefnið. Þá komum við aftur að fullorðinsdæminu en tíminn hefur gjörsamlega horfið frá mér og ég veit ekkert hvað ég hef verið að gera síðan í jólafríinu. Það er hinsvegar að duga eða drepast fyrir mig því ef ég ætla mér í skiptinám næsta haust þá verða einingarnar að koma í hús.

Var ég búin að monta mig yfir svakalegheitunum sem ég er að fara að sjá í sumar? Við erum að tala um Radiohead, Neil Young, REM, Band of Horses, Sigurrós, The Verve og Nick Cave to name a few... Tjékk it - Rock Werchter 2008!

Það þarf þó ekki að taka það fram að þessi ákvörðun er einkar glæfraleg ef við höfum skiptinámið til hliðsjónar. Ég er á núllinu núna en þarf að eignast amk hálfa millu fyrir haustið. Einhverjir efnamenn tilbúnir til að rétta fram hjálparhönd?

Oh well... Eins og við íslendingar segjum: „Þetta reddast“ :-)

Heyrumst krúttapútt!

Til hamingju með afmælið Tómas Vigfús!



Elsku sæti kisinn minn hann Fúsi litli er orðinn 13.ára gamall. Á myndinni er hann með Bollu vinkonu sinni en þau eru ógó sæt (eins og sést bersýnilega).

Ást til Fúsalings.

Hilsen

Kominn tími á að láta heyra í sér.

Lífið gengur sinn vanagang hér á bæ og ég er reyndar orðin frekar leið á því. Finnst samt ekki tímabært að gera róttækar breytingar því ég er afskaplega fastheldin á gamlar hefðir og heimakær.

Ég er loks að vakna úr skólaletidvala en lærdómurinn gengur samt afar hægt. Ég get huggað mig við það að næst klárustu stelpurnar í bekknum eru helmingi latari en ég og þar sem ekki verður hægt að fella okkur allar ætti ég að vera í góðum málum. Þaggi?

Annars er það helst í óspurðum fréttum að systkini mín, Gunnlöð og Loki my brother from another mother, voru að detta til Túnis í morgun með mömmu sinni. Það mun ekki væsa um þau þar! Ekkert lítið sem mig langar að skoða Norður-Afríku.

Jæja, hef þetta ekki lengra. Er einhver með í þessa schnilld í sumar?

Mist... út.

Ég tek síðustu færslu til baka...

Fótboltafærsla

Arsenal er ljósi punkturinn í fábrotnu lífi mínu þessa dagana.



Þessar elskur eru að gera það gott og það er vonandi að þeir haldi áfram í þeim gírnum í næstu leikjum sem verða "krúsjal".



Þessi drengur er svo klárlega heitasti knattspyrnufolinn þessa dagana. Hélt ég væri hætt að verða skotin í fótboltahetjum, rokkurum og Hollywood stjörnum. Aldeilis ekki!

We love you Arsenal, we do!

Góðan öskudag!

Ég gleymdi að borða bollur á mánudag, ég borðaði ekki saltkjöt og baunir í gær en er klædd í þennan búning í dag:



Annars er mest lítið að frétta og þetta er aðeins heiðarleg tilraun til að halda lífi í gamla góða blogginu. Ég hef það ekki í mér að segja skilið við það þó að ég hafi ekki haft áhuga á að blogga síðan ég var á flakki hér um árið.

Það væri nú gaman að geta haldið aftur á vit ævintýranna. Það yrði gaman fyrir mig og ekki síður gott fyrir Mistarblogg! Sjáum hvað setur...

Annars verð ég að fara að leita mér aðstoðar vegna krónískrar leti sem hrjáir mig. Þetta ástand er ekki vænlegt til neins nema legusára.

Ást til afmælisbarnsins.



In this world,
If you read the papers, darlin,
You know everybody's fightin',
Ah, with each other.
You got no one you can count on, man.
No even you own brother.
So, if someone comes along,
He gonna give you some love and affection,
I'd say, Get it while you can.
Yeah, honey, get it while you can.
Yeah, hey, hey, get it while you can.
Don't you turn your back on love,
No, no.

http://youtube.com/watch?v=bBXQs30CQWc

Jeeminn.

Við erum ekkert að grínast á því hvernig arfaslök frammistaða „strákanna okkar“ kramdi í manni hjartað og þjóðarstoltið á örfáum mínútum. Mikið afskaplega voru þeir utan við sig, seinir og hreinlega bara lélegir á köflum.

Annars ætla ég ekki að fara að halda því fram að ég viti eitthvað um handbolta. Er í hópi íslenskra smáborgara sem fylgjast með „strákunum okkar“ þegar vel gengur en blóta þeim í sand og ösku þegar á móti blæs.

Er ekki hægt að kenna gömlu góðu „Svíagrýlunni“ um hamfarirnar í kvöld og líta björtum augum á framhaldið?

Sjáum til... Ég er allavegana ekki búin að gefast upp á þessum drengjum (líkt og kynbræðrum þeirra í knattspyrnulandsliðinu).

Áfram Ísland!

Whaddap?

Hversu lélegur kokkur er maður þegar þrjár kisur hundsa ýsuflakið sem maður sýður handa þeim? Ég meina, þær eiga að ELSKA fisk!

Nú er ný önn hafin í skólanum og ég er í tuttugu einingum í þetta skiptið. Full mikið lesefni fyrir útivinnandi þriggja katta móður en það hlýtur að blessast. - Enda mjög áhugavert námsefni allt saman.

Annars er ég búin að vera frekar undarleg þessa dagana. Tók þunglyndisdag í gær og horfði á Schindler's list og Killing Fields. Það er alltaf gríðarlega uppbyggilegt.

En nóg um það. Klukkan er nótt og ég ætla að halla mér.

Farið vel með ykkur...

Hey krakkar!

Kíkið á þetta: http://www.tearitdown.org/

og þetta: http://www.freerice.com

... Heyrumst!

Hó hó hó

Gleðileg jólin. Mikið er gott að vera í fríi. Ekkert að ske, engar skyldur.

Ég er búin að vera ofsalega löt þessa dagana. Flakka á milli jólaboða og tjilla þess á milli. Það er einhvern veginn svolítið eins og tíminn standi í stað í jólafríinu, svo vaknar maður náttúrulega upp við slæman draum þegar skólinn og vinnan skella á í byrjun janúar og maður hefur ekkert gert.

Jæja, ætla að halda áfram að safna kjarki í að koma mér á fætur. Letin er stórhættuleg.

Góðan dag!

Fyrstu háskólaönninni minni lauk formlega í gær. Fyrsta einkunn er í hús og verður hún að teljast framar villtustu vonum. Veit ekki hvort að ég nái að fylgja árangrinum eftir í öðrum áföngum en síðasta prófið hefði alveg getað gengið betur.

Eins týpískt og það er þá vaknaði ég lasin í morgun. Búin að loka mig inni yfir prófatímann og loks þegar frelsið var í augnsýn lagðist á mig kvef og drull. Ætli slæmu karma sé ekki um að kenna?

Er með langan "to do" lista yfir hluti sem hafa setið á hakanum og jólavesenið er ekki talið með. Það verða annars engin efnishyggju-jól hjá mér í ár. Er skítablönk og sama vandamál virðist vera að hrjá flesta í kringum mig. Ótrúlega skrítið! En það er margt betra en gjafaskipti og fokdýr matur. Ég mun senda ykkur öllum sterka strauma af ást og umhyggju. Treystið mér. Sú gjöf er betri en diskurinn með Luxor og nýja bókin hans Togga Þráins.

Er farin að leggja mig. Er soddan sjúklingur. Nýja mannfræðijólalagið glymur í hausnum á mér sem og malasískt dægurlag þökk sé mestu óþekktaröngum mannfræðiskorar.

Yfir og út....... zzzzz